කලින් ගෙදර යාම // Coming home unannounced

හිටපු ගමන් මම එනවා 
හතරයි හතලිස්පහේ 
රතු ඉරට හොරෙන් 

යතුරු හිලට ඇහැ තියා 
බලන නුඹ 
දෙඇස් පොඩි 
විස්මිතව 
පිපෙනවා 
බලන්නට 

දොර ඇරෙන පමාවට 
රළ  නගන 
හද ගැස්ම 
අහන්නට 

අත් පොඩි ගෙලවටා 
වෙලෙන 
උණුහුම් සුවය 
විඳින්නට 

හිටපු ගමන් මම ගෙදර එනවා 
නොකියාම 
කලින් 

දිනෙක 
උඹත් අවුත් 
නොකියාම 
පුදුම කරාවී  
මා 

***

I disrupt order 
now and then
and come home early

To see your eyes sparkle 
as you look through 
the peep hole

To hear your gasp 
on the other side 
of the door

To see feel
your embrace 
warmth

Someday 
you will 
surprise me too

when you come 
unannounced 

රූපසිංහ මාමාගේ රූප පෙට්ටිය සහ මත්තල වී ගබඩාව

රූපසිංහ මාමා වැඩ කලේ කොළඹ සුද්දෙක් ගේ ගෙදර ය. ගමේ කොයි කවුරුත් ඔහුට ගරු සරු දැක් වුවේ , කොළඹ වැඩ කළ  නිසාත් , කකුල් දෙකටම කලිසම් ඇන්ද නිසාත් ය. රස්සාව ද වැදගත් ය . ඩ්‍රයිවර් මහත්තයෙක් ... අනික මේ ගමේ උන්නු බස් ඩ්‍රයිවර්ලා , ලොරි ඩ්‍රයිබේල්ලා , ටැට්ටර් එලවන එවුන් වගේ නොව ....රූපසිංහ මාමා එලෙව්වේ අලුත්ම අලුත් ජපන් කාර් එකක්ය . 

අසු දෙකේ අවුරුද්දේ , සුද්දා ආපහු යන්න ගියේ කාර් එක විකුණා දමාය . අනිත් ගෘහ භාණ්ඩ සේවකයන් අතර බෙදා දුන්නේය . මේවා අතරින් එකක් දිහා රූපසිංහ ඇහැ ගසා ගෙන සිටියේය . ඒ පොඩි , කලුසුදු රූපවාහිනියකි . 
"සර් ගිවූ මී දිස් " රූපසිංහ ඉල්ලුවේය .

"බට් , යු නීඩ් අ ඩිෂ් .." සුද්දාට ලෝබ හිතුනද කොහේද , රූපසිංහ සිතුවේය ....
" ඉට්ස් ඕකේ සර් ...ඉට්ස් ඕකේ ... අනේ ඔන්න ඔහේ ගිවූ මී දිස් " ඒත් රූපසිංහ මේ ඇස්  ඉදිරිපිට ඇති නිධානය අත  අරින්නට සුදානම් වූයේ නැත . 

සුද්දා ඔන්න ඔහේ එය රූපසිංහට දුන්නේය .

රූපසිංහ මෙය ගෙදරට වඩම්මා , සාලයේ කැබිනෙට්ටුව උඩින් තැබුවේය .  ටවුමේ ඉඳන් වෑන්  එකටම හොඳ ගානක් වියදම් විය ... ඒත්  ටීවී එක නිකන් නේ රූපසිංහ හිත හදා ගත්තේය .

වැඩේ පත්තු වුයේ ඉන් පසුවය . ගමට ලයිට් නැත . රූපසිංහ කාර්  බැටරියක් සල්ලි දී ගෙන විත් වැඩේ ගොඩ දා ගන්න බැලුවේය . 

රූපවාහිනී විකාශනය ගමට සම්ප්‍රේෂණය වන්නේද නැත . 

කොටින්ම රුපසිංහගේ ඉංග්‍රීසියෙන්ම කියනවානම් , දැන් " හැවූ  ටී වී , නෝ  සෝ " ය  

"ගමට ලයිට් ආපු දාක , රූපවාහිනී තරංග ගමට ආ දාක , සුද්දා වගේ ටීවී බලන්න පුළුවන් . මේක අනාගත ආයෝජනයක් . මේ ගානට ( නිකන් නේ ) හම්බු වෙන්නේ නෑ  ."  රූපසිංහ ගේ තර්කයද ලිහිල් නැත . 
එතකං, රූපසිංහ ගේ මායියා රූපවතී , ලස්සනට මල් මහපු කවරයක් මසා  රූප පෙට්ටිය ආවරණය කලාය . 

කාලය ගත විය . රූපසිංහ ගේ ගෙදර , ටීවී ගෙදර විය . රූප  පෙට්ටිය ඔහේ සාලේය . ගෙදරට එන උන්ගේ අත පත ගෑමද නැවතී ගියේය . පහු පහු වෙත්ම  මෙය ඇහැක ආ නගනයක් මෙන් , ඇහැට වද  දෙන්නට විය .

රූපවතී දවසක් මල් වාස් එකක් මේ මත  තැබුවේ , ඔහේ තියන දෙයින් වැඩක් ගන්නය .

***
රූපවාහිනිය නොමිලේ ලැබුන නිසා , රූපසිංහ එය උස්සාගෙන  ටවුමට ආවේය. ටවුමට ආ පසු මෙච්චර දුර ආපු එකේ කියා වෑන් එකටද සල්ලි දුන්නේය ... ගෙදර ගෙනා පසු , ගෙනාපු එකේ කියා සල්ලි දී බැටරියක්ද ගත්තේය . 

ටවුමේදී රූපපෙට්ටිය විසි කළා නම් සල්ලි ඉතුරුය .

ඇතැම් විට ගමට තරංග සම්ප්‍රේෂණය වෙන විට , ගේ ළඟටම බස් එක එන්නට පුළුවන . ගමට ලයිට්ද තිබෙන්නට පුළුවන 
ව්‍යාපෘතියක් ඉදිරියට යෑම  ගැන තීරණ ගැනීමේදී , මෙතෙක් වියදම් වූ මුදල ප්‍රමුඛතා අතින් පහලටම වැටේ . ඒ බව සිහි තබා ගැනීම වටී .

රූපවාහිනීය  මත මල් බඳුන් තැබීම වැරදිය . කාගේ උනත් සල්ලිය. අනාගත ආයෝජනයක් ලෙස ගත්  රූපවාහිනිය , එහි ප්‍රතිපල ලැබෙන තෙක් පරිස්සම් කර ගත යුතුය. රූපවතී කළ  දෙය වැරදිය .

අනෙක් අතට ඒත් නොබලන රූපවාහිනියෙන් වැඩක් නැත .කොහොමත් මෙය පාවිච්චි ක‍රන  කාලේ එනකොට අබලන් වී තිබෙන්නටද ඉඩ ඇත . එසේ නම් රූපවතී නිවැරදිය .

අනාගත ආයෝජන ගැන තීරණ කිරීමේදී , ක්ෂය වීම (Depreciation) ගැනද සැලකිය යුතුමය 

***

මත්තල වී ගබඩාවක් තිබෙන්නේය . ඒ පැත්තේ ගිය වෙලාවක බලන්න යන්න ඕනෑ ය 

මේ අතරේ ....// In the meantime

ඒක නෙමෙයි දන්නවාද ?
 ලෑස්තියි 
දැන් 
ලණුවත් 
චියරින් ඉස්කොඩ් එකත් 
අත්සන් කරන්න ඇට්ලස් චූටි පෑනත් 
චුදිතයා විතරයි ඕනේ 
එල්ලන්න 

අල්ලපු ගමන් ඕකා 
දෙකක් ඇනලා 
යටි බඩට 
(දකුණු පැත්තට නීතිය 
වම් පැත්තට සාමය )
පස්චාත් තාපය ඇතිකරලා 
වාමාරලා 
පාපොච්චාරණ 

හිතේ සැකේ බය දුරු කරන්න 
පවිටු අදහස් නැතිකරන්න 
ධර්මිෂ්ට 
සමාජයකට මග පාදගන්න 
එල්ලන්න නෙමෙයි 
තියෙන්නේ ඕකුන්ගේ 
බෙල්ල කපන්න 

සෞදියේ වගේ ?

ඒත් ...සෞදියේ 
බෙල්ල කපනවා 
බලන අතරේ 
ගහනවලු 
පික් පොකට් 

.....මෙහෙත් එහෙමයි 

නෑ හ් ?!!!

කොල්ලන්ගේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජවාදී ජනරජය හෙවත් Boy's Town

මෙය මේ පින්තුරයේ සිටින අය  ගැන සටහනක් නොවේ ය . එනමුදු මේ පින්තුරය මෙහි ඇතුලත් කරන්නේ , ඉන් තොර ලොවක් ඇති බවත් , මේ දකින දේ ඊට පුළුල් සංසිද්ධියක කොටසක් දැයි පුළුල් කතිකාවක් ඇති කිරීමත් උදේසාය .

කරුණු කිහිපයක් ඉදිරිපත් කරමින් සටහන පටන් ගනිමි . වසර 2000- 2005 අතර ලොවේ ජනයාගේ දළ උපරිම ආයු කාලය අවු 66 විය .  එය 2025-2050 වෙද්දී අවු 80 දක්වා වැඩිවේ යයි අපේක්ෂිතය . මීට අමතරව ළදරු මරණ සංඛ්‍යාව අඩුවීම , උපත් මරණ අනුපාතයේ වෙනස්කම්  හා වෙනත් සාධක , ජන සංයුතිය වයස් ගත වීමේ ප්‍රවනතාවයක් දක්වා විකාශනය වේ . ලංකාවේද මේ ප්‍රවනතාව නැතැයි සිතීමට හේතුවක් නැත . පහුගිය ජන සංගණනය අනුවද , මුළු ජනගහනයෙන් 30% පමණ වයස 50ට වඩා වැඩිය . ඒ කියන්නේ කොල්ලෝ අඩුවී අන්කල් ලා වැඩිවේ .

කොල්ලන්ට  බොහෝ විට ඇත්තේ දිස්නේ ගහන , ෂෝ ඕෆ්  හීනය . එහි වරදක් නැත . අඳින්න , කන්න , බොන්න , සැන්ට් පව්ඩර් දාන්න , හොඳ ඔරලෝසුවක් , බ්‍රේස්ලට් එකක් දාන්න (bling bling ). , කිරි ටොයි වාහනයක් පදින්න , එලකිරි කෑල්ලක් ( මගේ වදන් වල political incorrectness ගැන සමාවන්න ) කරේ එල්ලන් , ටොයි ජොබ් එකක් කරන්න ... මේවා කොල්ලන්ගේ හීනය . 
නමුත් වයසක මිනිසුන්ගේ හීන එහෙම නොවේය  ( මා මේ කියන්නේ නෙක්ටෝ ඔරේජන් බාර්ලියක් බීමේ අහිංසක නොස්ටලජික් ෆැන්ටසියක සිට කොට කලිසම් ඇඳගෙන  මැදි වයසේ පප්පලාගේ බැක්  ටු ඉස්කූල් (back  to  school ) වැනි 
නොස්ටලජික්පෝර්න් විගඩම් ගැන  නොවේය) . වයසක මිනිසුන්ට ඇත්තේ සැනසුම , නිස්කලංක බව , ස්ථාවරත්වය  හා ලෙගැසිය පිලිබඳ හීන ය.

ඒත් .... ලංකාවේ සමාජයට ඇත්තේ මොන වගේ හීනද ?

ඕල්ඩ් බෝයිස් හමුවකට තට්ටේ වැහෙන්න ජෙල් ගා කොන්දේ පීරූ  අයෙක් අවුත් තමන්ගේ ටොයියා වාහනේ යතුර , ස්මාට් ෆෝන් එක ,  හැමෝටම පෙනෙන්න මේසය උඩ තියන්නේ ..... ඒ කොලු සිහින වයස නොසලකා ඔඩු දුවා .... ඒවා ලඟා කරගත් විට උදම් අනන්නද ?... මාලක සිල්වා වේවා, නාමල් වේවා .... කොලු සිහින උපරිමයෙන් විඳින උන් දකින විට අපේ හිතේ  බුර බුරා නැගෙන කෝපය .. අපට ලඟා කරගත නොහැකි වූ , ඒත්  උන් ලබා ගත් හෙයින් වූ ඉරිසියාවක්මද ?....

(මෙය ධනවාදී සමාජයක ආවේනික ලක්ෂණ යයි අයෙක් කියන්නට පුළුවන . ඒ ගැන මගේ විවාදයක් තිබුනද , මගේ දේශපාලන දැනුමේ තරම දන්නා මම , මට වැරදිය හැකි බවද දනිමි .
 ඇතැම් විට මාස්ලෝ ගේ අවශ්‍යතා ත්‍රිකෝණය (මෙය යල් පැන ගිය සංකල්පයක් යයි මා විශ්වාස කලත් )  ඇසුරෙන් මීට හේතු දැක්විය හැකිව ඇති. මම හේතුව දක්වන්නට නොයා නිරීක්ෂණය පමණක් දක්වමි .) 

සිහින ගැන පමණක් නොව අනෙක් දේවල් ගැනද සිතමු . උදාහරණයක් ලෙස සමාජයේ (පහසුවෙන් ) විකිණිය හැකි සංකල්පයන් ගැන සිතන්න . කොල්ලන් ආකර්ෂණය වෙන්නේ , ට්‍රෙන්ඩ්ස් වලටය. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය වේවා , සමාජවාදය වේවා , යහපාලනය වේවා , විප්ලවවාදය වේවා , පැකින් කඩපු ගමන් එන අලුත් සුවඳට කොල්ලන් වසඟ වේ . ඒවායේ පවතින සාක්ෂතාව, ගැඹුර , උචිතත්වය ගැන එතරම් නොසිතති .

නීතිය ගැන කොල්ලන්ගේ ප්‍රතිචාරයද ක්ෂණික නූඩ්ල්ස් ගණයේය. ඇහැට ඇහැක් විනා , ඉන් ඔබ්බට නොසිතති.

මෙතෙක් ලියාගෙන ආ මම නැවතී , අර පෝස්ට්  එකේ මුලින්ම ලියු වාක්‍ය නැවත කියවමි . මේ සටහන ඒ පින්තුරයට සම්බන්ධයක් නැතුවාම නොවේ යයි මට සිතේ . සමාජයක් හැටියට වයසට යත්ම එය මුහුකුරා යා යුතු යයි , පරිනත විය යුතු යයි , නිවී තැන්පත් විය යුතු යයි සිතමි .

වන්දනා ගමනක් යනවිට , නඩේ ගුරා ගෙනියන්නේ ඔහුගේ අත්දැකීම් හා පරිනත බව උදෙසා මිස ඔහුගේ තාරුණ්‍ය හා ජවය උදෙසා නොවේය .  නමුත් අපේ රට යන වන්දනාවේ නඩේ ගුරා ( මේ එක පුද්ගලයෙක් ගැන නොව පරපුරක් ගැන ය. අපේ පරපුර ගැනය ) කොල්ලෙක් ද  නැත්නම් ඊටත් වඩා නරක (අලුත් අදහස් වත් හිතේ පැන නොනගින ) කොල්ලෙක් වෙන්නට හදන අංකල් කෙනෙක් දැයි මට සිතේ.

මේ සටහන අවසන් කිරීමට වාක්‍යයක් කල්පනා කරමි. ඒත් එවැන්නක් ඔලුවට එන්නේ නැත . Grow up  Sri  Lanka  කියා දැනට ලියා තබමි 

පලි : මෙය කාලයක් තිස්සේ මගේ සිතේ කැකෑරුන සිතුවිල්ලකි . ඔබ මෙයට එකඟ නොවෙන්නට පුළුවන. අලුත් අලුත් දේ නොසිතා ප්‍රගතියක් නැතැයි කියන්නට පුළුවන. නමුත් මෙය ඊට වඩා ජීවිත දැක්ම පිලිබඳ , ජීවිතයේ ප්‍රමුඛතා පිලිබඳ සිතුවිල්ලකි  . මෙය වෙන කෙනෙකුට ඇඟිල්ල දික් කිරීමක් වෙන තරමටම,  ස්වයං විවේචනයකි . පොඩි දරුවෙකුට young  man යයි අමතන  (මැදි වයසට ළඟ ) මමද, සම වයසේ අය "එළ  කොල්ලෙක්" කියා හැඳින්වීමට පසුබට නොවෙමි. අර කෙනෙක් කියා ඇති පරිදි වයසට යාම අනිවාර්යය , ඒත් පරිණත වීම තෝරා ගැනීමකි ; මිනිසෙකුට වේවා , රටකට වේවා  

ගෝල්පීස් නොස්ටල්ජියා

අපි කෝර්නල්ස්  සුපර් මාකට් එක ඉස්සරහ බස් හෝල්ට් එකේ හිට ගෙන ඉන්නවා මතකයි . ඒත්  එතනට ආපු හැටි නම් හරියටම මතක නෑ . එදා ටිකක් විශේෂ දවසක්... මොකද , අප්පච්චියි මායි  විතරයි මේ ගමන යන්නේ  .. මලයා පොඩි නිසා මුළු පවුල් පිටින් බස් එකේ යාම ටිකක් ලොකු ව්‍යාපෘතියක් . අම්මයි අත්තම්මයි  ගෙදර නතර වුනා .. කොහොමත් ගෑනු එක්ක ඔය ගමන යන්න වුනා නම් එදා ඒ ගමන යන්න වෙන්නේ රෑ වෙලා තමා ....අම්මා මගේ කොන්ඩෙත්  පැත්තට පීරලා , පුයර ටිකකුත් මූණේ  උලලා , කමිසේත් යට කළා ඉලාස්ටික් ඉණැති කලිසම් කොටේට .... ගෙදරින් එලියට බැස්ස ගමන් මම අතින් කොණ්ඩය අවුල් කරගත්තා මට ඕනේ විදියට . 

කෝනල්ස් එකේ මිදුලේ කාර් දෙකක් තියෙන්න ඇති වැඩිම . එකෙනුත් එකක් මොරිස් මයිනර් ටැක්සියක් . අප්පච්චි ඒ දිහා බලලා මා දිහා බැලුවා .මේක ඇතුලේ තියෙන දේ ගැන මට මහා කුතුහලයක් ආවත් , අප්පච්චිගේ බැල්මෙන් පස්සේ ඒ ගැන අහන එක මම අමතක කළා .

රතු පාටට බැබලි බැබලි ඔන්න එනවා බස් එක .. ඩබල් ඩෙකර් , තට්ටුම දෙකයි ... "යමු පුතේ උඩට " අප්පච්චි මගේ හිත කියවනවා ..වීදුරුවක් අයිනේ ඉඳගෙන මම පාර බලාගෙන යනවා . වීදුරුවෙන් එන හුලං  පාරට මම ඇස් දෙක ඇර  ගෙන   ඉන්නේ අමාරුවෙන් . 

දැන් නම් ගොල්පීස් නොගියත් කමක් නෑ . මේකෙම රවුමක්  දෙකක් ගියානම් ඇති .

එතනින් පස්සේ memory lapse එකක් , මතක පථය පොඩ්ඩක් මැකිලා ගිහින් . ... ආයේමත්  මතකෙට එන්නේ මම සරුංගලයක් දිහා බලාගෙන ඉන්නවා ඇලරික්ස් අයිස්ක්‍රීම් එකක් කකා ... අයිස්ක්‍රීම් එක වේගයෙන් දියවෙනවා ... අත දිගේ බේරෙනවා . මම ඒක දියවෙන්න කලින් කොහොම හරි පුළුවන් තරමක් කන්න වලිකනවා . අයිස්ක්‍රීම් ගුලියක් මම ගිලිනවා .. කොහේදෝ නුපුරුදු නිලයක් සංවේදී වෙනවා ..උගුර දිගේ බඩට යනකන් හීතල වේගෙන යනවා . 

සරුංගල් කාරක් අපි ලඟට එනවා . "සෑර් බබාට සරුංගලයක් ගමු " ඔහු යෝජනා කරනවා . ඔහුගේ අතේ නූල් කඩා ගෙන අහසේ ඈතට ඈතට යන්න නයි , මොනරු , මාළුවෝ , කොම්බුවෝ , වවුලෝ දඟලනවා ...

"කීයද අර පොඩි එක? " . පිළිතුර මට ඇහෙන්නේ නෑ  . අප්පච්චි සාක්කුවේ සබ්බ සකල වස්තුව එලියට අරන් ගණන් කරනවා ..  "එපා , දැන් කළුවර වෙන්නත් ලඟයි නේ "... සරුංගල් කාරයත් මද හිනාවක් පානවා  . ඒ හිනාවේ අවඥාවක් නොතිබූ බවත් , සියුම් අනුකම්පා සහගත බවක් , ප්‍රශ්නය තේරුණු බවක් තිබු බවත් මට දැන් හිතෙනවා .

"බබා පොඩ්ඩක් නූල  අල්ලන් ඉන්න " ඔහු මට රටක් රාජ්‍යයක් බාරදෙන්න යනවා 

" පුතේ අපි ගෙදර ගිහින් සරුංගලයක් හදමු ....ඔය හුලන් පෙත්තක් දෙනවා අපිට " අප්පච්චි මට තවත් පාඩමක් නොකියා කියා දෙනවා . එදා නොකීවත් අවුරුදු ගානකට පස්සේ එය වචන වලට පෙරලන්නෙත් ඔහු 
"there is  no  free  lunch "

අවුරුදු තිහකට විතර පස්සේ , පහු ගිය දිනෙක ගාලු මුවදොර පිටියේ ඉඳගෙන මම කවියක් ලියනවා .. ගෝල් පීස් වෙනස් වෙලා . එන මිනිස්සු ...වෙරළ ...එහා පැත්තෙන්  ඉදි වෙන වැලිපරය .. පෝට්  සිටිය ...ඔක්කොම වෙනස් ... ඒත් ....


ගාලු මුවදොර 
රළ නගයි තවම 
හුලං  හමන අතට 
සරුංගලේ බිම දිගේ ඇද ගෙන 
දුවපු 
අන්නාසි , ඉස්සෝ වඩේ 
දිහා බලන් 
කෙළ  ගිල්ල 
කොලුවා 
හිඳී තවමත් 
පිටිය මැද 
ඒත්  රැල්ල පාගන්න නම් 
දැන් බැරුවා 


පලි : අපේ අප්පච්චි දැන් ජීවතුන් අතර නැත . ඔහු මිය ගිය වයසට මම වේගයෙන් ලංවෙමින් සිටිමි . අපි සිතුවත් නැතත් , අපේ පියවරු අපේ උතුරු තරු යයි මම සිතමි . දිනක කෙළ වෙන විට උතුර සොයා , දිවි මගේ  මග සලකුණු කරගන්නේ ඒ උතුරු තරුව දෙස බලාගෙනය . තව වසර කීපයකින් මම අපේ අප්පච්චි මිය යන විට වයසට වඩා වියපත් වෙනු ඇත  ..එය මට අමුතු සිතුවිලි ඇති කරයි . විටෙක මා බිය කරයි , විටෙක මා දෙපයට මහා ශක්තියක් දේ ... එදාට හිතෙන දේ එදාට ලියන්නම් 

මෙව්වා පාලනේ , මෙව්වා එක හදන හැටි හෙවත් yahapalanising the budget

එකමත් එක රටක   මෙව්වා මණ්ඩලය රැස්වුයේ ඉදිරි වසරට රජයේ මෙව්වා එක ගැන සාකච්චා කිරීමටය . රටේ ජනාධිපති තුමා කතාවට මුල පිරුවේය 

" දැන් මේ අපි ප්‍රජානන්නත්තරවාදය , යහමින්පාලනේ අරවා මේවා කියලා හරියන්නේ නෑ  රටේ සංවර්ධනේ  කෙරෙන්න , ජනතාවට ප්‍රතිලාභ ලැබෙන්න එළකිරි බජට් එකක් හදන්න ඕනේ ... කියන්න බලන්න තියෙන යෝජනා "

සෞඛය ඇමති තුමා : සර් දැන් බලන්න මේ මිනිස්සු තෙල් සීනි  මිරිස් එතකොට මස් බටර් චීස් අරවා මේවා වැඩිපුර කාලා ලෙඩ වෙනවානේ . ඉතින් ඔය ඔක්කොටම බදු ගහන්න ඕනේ මිනිස්සුන්ට කන්න බැරි වෙන්න . ගුණ කෑම විතරක් මිළ  අඩු කරමු .....මම දොස්තරනේ මම දන්නවා 

ඒත් ඔහේ දත් දොස්තර නේද ? හරි කමක් නෑ ... එහෙම බලපුවම කන්න මොකුත්ම ඉතිරි වෙන්නේ නෑ නේ ..එතකොට මොනවද එතකොට මිනිස්සුන්ට ගුණ කෑම  හැටියට ඔබතුමා යෝජනා කරන්නේ 

සර් මම යෝජනා කරනවා ගෝවා , පතෝල  සහ පුවක් 

සමාජ සුභ සාධක නියෝජ්‍ය ඇමති : සර් අපි බදුත්  වැඩි කරලා ඕවා කන එවුන්ට මරණ දඬුවමත් දෙමුද 

ඒක  මම පාර්ලිමේන්තුවට යොමු කරනවා . වෙන මොකුත් යෝජනා තියෙනවද ?

ප්‍රවාහන ඇමති : සර් , මේ මිනිස්සු ගේ ව්‍යායාම අඩු නිසාත් ලෙඩ වෙනවා , ළඟ කඩේටත් යන්නේ වාහනේ . මම යෝජනා කරනවා සර් මේ වාහන ඔක්කොටම අම්බානකට බදු ගහමු කියලා එකෙකුටවත් යන්න බැරි වෙන්න .

එහෙම නෙමෙයි අයිසේ ඔය ත්‍රී වීල් , මොටෝ සයිකල් වලට එහෙම ඕනේ නෑ නේද 

පිස්සුද සර් ඒවා තමා වැඩියෙන්ම හානීදායක 

සමාජ සුභ සාධක නියෝජ්‍ය ඇමති : සර් බදුත්  වැඩි කරලා ඕවා යේ යන එවුන්ට  මරණ දඬුවමත් දෙන්න  තියෙන්නේ 

අනේ ඕයි මේ .... මට නම් මෙව්වා නෑ මේවා , අපේ මෙව්වා පාලනේට 
ගැලපෙනවද කියලා හිටන්,   වෙන මොනවද තියෙන්නේ යෝජනා ?

මාධ්‍ය අමාත්‍ය : සර් දැන් මේ බලන්න පත්තර වල තියෙන හරියක් තියෙන්නේ අපරාධ . එතකොට ටීවී එකේ තියෙන හරියක් තියෙන්නේ මෙගා , රේඩියෝ එකත් ගන්න දෙයක් නෑ  . මිනිසුන්ගේ මනස දුෂණය වෙනවා , මෙව්වා එක මෙව්වා වෙනවා 

ඒක හැබෑව , ඉතින් බජට් ම නොවුනත් මොනවද ඒ ගැන තියෙන යෝජනා 

නෑ  නෑ  සර් බජට් තමා . ගහමු සර් බදු ඕවටත්  , මිනිස්සුන්ට ඔය ජරාව බලන්න බැරි වෙන්නම 

අයිසේ දැන් මෙහෙම ගියහම , මිනිස්සුන්ට වෙන්නේ පතෝල කාලා , රෑට අරක කොරල නිදා ගන්න නේ 

වනිතා කටයුතු ඇමතිනි : සසස ර් ර් ... 

ඔව් මොකෝ 

අපිට කාන්තාවන් ගේ අයිති වාසිකම්, සුබසිද්ධිය සහ ඇති විය හැකි පීඩනයන්  හිතන්න වෙනවනේ ...ඉතින්  කියපු අරකත් වැඩිය නොකරන්න බද්දක් ගහන්න කියලා මම යෝජනා කරනවා 

කව් පොකුණ // Collecting Poems

මුලින්ම මේ වීඩියෝව බලන්න 



Deep in a forest 
Any forest , be it

Congo or

Amazon herself

draped in her sister’s cloak

the monsoon veil

 the soaring tree tops

where old bird songs

and  Un sound cries of crushed saplings  

are suspended

and the high reeds 

edge

A pond of

Water; Inky murk
within swims beings

Of such splendor

Poems; they are

with flashing blues and bleeding reds

The males with their elaborate

courtship dances and meek females

When the rains soften

while the full moon sniffs around

like a jaguar on the prowl

Comes men

and women too

with their nets of creativity

(Lest poems escape through the gaps between fingers of clasped hands  )

And glass jars

filled with

city water

Strangely clear-First Chlorinated- Then unchlorinated

To lure

To catch

To own

A poem of their own

To take 
a photo

with the jar in their hands

paste it

on a magazine page

between black ink

and bad news

with their elegant fins

the poems

look ornate

in city water transparency

but seldom

do they persist

their full lives

in such clarity

***

විහඟ ගී පැටලුන 

මහා විසල් තුරු වියන යට 

ඈත වනන්තරේ 

මෝසම් කඳුළු නිදහසේ  දොරේ ගලන 

අඳුරු හෙවනැලි 'තර 

කළු දිය පොකුණකි 

වරල් ගසා පීනන 

කවි 

අකුණු සැර  නිල් 

රුහුරු රක්ත 

සිතේ රටා මවන 

වරල් විහිදා උන් 

පෙම් රැඟුම් රඟන 

වැසි තුරල් නිශාවක 

පුන්සඳ ගොදුරු සොයන 

එති මිනිසුන් , ගැහැණුන්ද 

නිර්මානත්වයේ දැල් ද ගෙන 

අඳුරු දිය පීරා 

අල්ලා 

කව් 

දාගෙන ක්ලෝරීන් විස බාගෙට නැසූ 

පෑදි  දිය පිරි 

බෝතල් වලට 

හුස්ම යන්නට මත්තෙන් 

උන් 

රැගෙන යන්නට ආපහු 

පෙනේවි ලස්සනට  

පෑදී දියෙහි

කෙටි වේවි ආයුෂ 

පෑදී දියෙහි 

පලි : බස්සිගේ සටහන ප්‍රතිචාරයක් ඔස්සේ අපේ ඩුඩ් මගේ මාළු පිස්සුව ඇවිස්සුවා . මේක අහඹුවක් . මම මේ සතියේ ලියු කවියක් ඒ තේමාවට හොඳටම ගැලපුනා . මුලින් ලිව්වේ ඉංග්‍රීසි එක නිසාත් එහි ටිකක් වෙනස් රසයක් තියෙන නිසාත් , එයත් මෙහි ඇතුලත් කළා. 

මේ වීඩියෝවේ ඉන්නේ කාඩිනල් ටෙට්රා නම් මාළුවා ( කවි නෙමෙයි ). පොඩි මාලුවෙක් උනත් හරිම ලස්සනයි . නියෝන් ටෙට්රා වගේ , හැබැයි ඊට ටිකක් ලොකුයි , පාටයි . මුන් ඉන්නේ දකුණු ඇමරිකාවේ ඔරිනිගෝ , නිග්‍රෝ ගංගා වල . මේ ගංගා අන්තිමේදී ඇමසන් ගඟට වැටෙනවා . මුන්ව ටැංකිවල බෝ කරත් , ඇත්තටම තාමත් උන්ව ගංගා වලින් අල්ලලා අපනයනය කරනවා 

පපලි : මේ කවියට දාපු මාතෘකාව මට හිතට හරි නෑ  හැකිනම් මාතෘකාවක් යෝජනා කරන්න