ගුරු දෙගුරු හමුව

ගෙදර ආ වෙලේ සිට , නිශාන්ත මග බලමින් බර කල්පනාවකය . හිත යකාගේ කම්මල වැනිය . හෙට ඔහුගෙ පාසලේ ගුරු දෙගුරු හමුවය . මෙතෙක් කල් මෙවැනි හමු සදහා ඔහුගේ අතේ දෙමාපියන්ට එවූ පණිවිඩ , ඔහුගේ මවට  කිසි දින ලැබුනේ නැත .  

නමුත් මෙවර ඒ සෙල්ලම් හරි යන්නේ නැති බව ලොකු මහත්තයා තදින් කියා සිටියේ, ආණ්ඩුවේ විභාගයට ඉඳගන්න නොදෙන්නේ යයි තර්ජනයක්ද කරමිනි.  හෙට ඔහුට වෙන විසඳුමක් නැත. 

  

අර දම් පාට සාරිය ඇඳගෙන එන්න කියනවා , අර දේවි  අක්කගේ  මගුල් ගෙදර ඇන්දේ. පව්ඩර් ටිකකුත් ගා ගෙන එන්න කියන්න ඕනේ. 

  

පියා කොහෙද කියලා ඇහුවොත් ...ඔහුගේ හිත ඇත  දිනයකට ඇදී ගොස් නතර විය ...

තාත්තා , ශ්‍රී ලංකා පොලිසිය  , වැලිකඩ.....

පිට රට කියනවා .....ඩුබායි...එතකොට හරි 

  

අම්මගේ නම ......

."ලයිසක්කේ ලයිසක්කේ "  එහා ගෙදර කුමාරි වැට ගාවට විත් කැ ගසයි ...

"අම්ම තාම අවේ නැතෝ " කාමරෙයේ සිට නංගි ඊට නො දෙවෙනි හඩකින් පිලිතුරු දෙන්නිය

ලයිසක්ක කියන්න පුලුවනේ ?  ...අනික අර අයිඩෙන්ටියේ තියෙන  මදුරප්පෙරුමගේ ලැසි නෝනා කිව්වොත් එහෙම කොල්ලෝ මාස ගානක් ඕක කියවා කියවා මාව කයි.  

ලසන්ති මදුරප්පෙරුම ...ඒක හොඳයි 

  

රැකියාව ?....

කහ පහ ගැහුණු චීත්තයක් ඉනෙ දවටා,ඉහින් කනින් දා දිය පෙරාගෙන , පලා මිටි පිරි වේවැල් වට්ටියක පිටුපස ඉඳගෙන 

"මුකුනුවන්න් කන්කුන් සාආආආආආආ ර ණේඒඒඒඒ "

කියා පොලේ අන් කට හඩවල් පරයා මොරහඬ දෙන , කාලවර්ණ ගැහිනයකගේ රුව ඔහු මනසේ ඇදේ.

  

කීර විකුනනවා කියැන්නයි?   ....

කියනවා  ස්වයං රැකියාවක් හැටියට .ඇඳුම් මහනවා කියලා . 

  

"නිසාන්තො, උඹ මොකෝ බන් බර කල්පනාවක ",

 අර කාල වර්ණ ගැහැණිය නිවසට ගොඩවී , ගෙන ආ මල්ල පසෙකින් තබා අතේ ඇති තුවා කැල්ලකින් ඇ නලලත නැගුනු  දා බින්දු පිහිදාන්නිය.

ඇ  කට හඩ....උදේ සිට හවස් වනතුරු කැ ගැසිම නිසා කුරුමිනි වී , විකෘතිවි බැරන්ඩී වී ඇත. ඔහුට මතක ඇති කලෙක සිට එය මේ වගෙය. 

ගිය ගමන් ම කියන්න ඕනේ අම්මගේ උගුරේ අමාරුවක් , කතා කරන්න අමාරුයි  කියලා. ඔව් එහෙම කරනවා , නිශාන්ත තීරනය කලේය.

ප ලි : චාමිගේ ලස්සක්කා කියවීමෙන් , මට නුගේගොඩ පොලේ කීර විකුණු  ගැහැණිය සිහිවිය 

Maha Nilame steps to the fore

Through the mist of the past
 Maha Nilame steps fore
again
 Like the many times  before
 through the haze of my mind
 Silver hawadi hanging low by the side of the white sarong  
 Grey hair tied to a knot
 And the white beard covering the wizened face
 There he is
 He does not smile; it is told that, he seldom did
 But he stares right in to my eyes
 And asks
 Did you read what he wrote ?
 Did you mean what you said ? 
What do you think of me now



 http://www.wedagedara.blogspot.com/2012/05/02.html

Depth of field

Never ever do it my friend
despite what the books or the experts tell
Lower depth of field
 Blur the background they'd say

 But

 Sans the trees
and their shadows long on her face
 to soften the blush
of that kiss unexpected

 Sans the waves rushing
 like school children at the last bell
Without the fishing boat drifting at the horizon
like a hesitant debutante to the dance floor
on that evening
of perfect Sunset
and many tales

 is it still her?
is it still you?

 For every little span,
we dying
a few thousand times
being born with
and one with
The milieu and the time
that we stand in
To blur all that
and focuss on the face
Is to crop
 thy self
and loose the details

හැoගිමුත්තම්

පෙර කතාව  : 

පහල ගෙදර උක්කුන් අයියා ගිය සතියේ යම් දිනයක අවුරුද්දට ගමේ ආවේය . ආගිය තොරතුරු කතාකරමින් සිට හවස , වතුර ටිකක් නා ගන්නට ගොරක ගහ යට පොදු ලිඳට  ගියේය. 

ඒ ඔහු ගැන අසන්නට ලැබුන අවසන් වතාවයි  . ඉන් පසු ඔහු ගැන ආරංචියක් නැතිවිය .  දින තුනක් තිස්සේ මුළු ගමම ඔහුව සෙවිය . ලිංවල , ලඳු  කැලාවේ , වැව තාවුල්ලේ මෙන්ම අහල පහල  පොලිසි, ඉස්පිරිතාල  සහ පන්සල්වල වලද සොයා බැලිනි 

සුදු මාමා , දන්නා අඳුරන මහත්තයෙකුට කියූ හෙයින් , පළාතේ ශ්‍රී ලංකා පොලොසියෙන්ද,   වෙනදාට මාර ගහකට මුවාවී , යකාගේ වංගුව මුර කරන , කොස්තාපල් වරු දෙදෙනෙක්ද  ඒවා තිබුණි. සැවොම දින තුනක් තිස්සේ ඔහුව සෙවිය , නමුත් හමු වුයේ නැත .  
  

අද උදේ ,ලිඳ පිටිපස්සේ  වැටකෙයියා පඳුරකට මුවා වී සිටි කිසිවෙකු දැක කමලාවති සබන් පිටින්ම, බාල්දියද 
ලිඳට අතහැර  හූ කියා ගෙන දිව ගියාය .
හැoගිමුත්තම් නිමාවිය . දැන් ගමම මෙතනය. මෙතැන් සිට දිග හැරෙන්නේ රැස් වූ විවිධ අයගේ  ප්‍රශ්න කිරීම් සහ අර්ථකතනයන්ය . 
  
විදානේ මාමා: " කොහෙද යකෝ ගිහින් හිටියේ අපි මේ බය වෙලා හිටියේ , අපි හැමෝම හෙව්වා " 
  
රන්ජි : අපි හිතුවේ සතා සර්පයෙක්වත් කාලද කියලා, අරහේ ගෑනියි ළමයිනුයි අඩා ගත්ත ගමන් , යන මල
           දානෙක කියලා පලයන්කෝ . 
  
සිරිල් : කමලාවතී දිව්වා දිවිල්ලක් , හුරේ  රන් , සබන් පිටින්, රෙද්ද අතේ  .....හොහ් හොහ් 
  
මාග්‍රට් : අල්ලපු ගමේ සොපියගේ දුවත් නැතිවෙලාලු , එකී කියා කියා යනවා උඹත් එක්ක පැනල ගිහිල්ලද
           දන්නේ නෑ කියලා ., 

සිරිල් : මාග්‍රට් අක්කේ,  අනේ පැනල යන්නම බඩුව එකී . මගෙත් ඇඟේ එල්ලෙන්න ආවා , අපි අහුවෙයි
           ඕවාට. 
  
රන්ජි : උක්කුන් අයියා ,  සුදු මාමා දන්න මහත්තයෙකුට කියලා පොලොසියෙනුත් ආවා. 
  
සුරංග / හිච්චි පුතා (ගෙදරට) /  මාග්‍රට් ගේ  පස්  හැවිරිදි පුතු : 
මාමේ , අපේ අක්ක කිව්වා මාම බයි කන් නැතුව බිල්ලෝ අරන් ගිහින් කියලා කරෝල වාඩියට , ඇත්තද ?

විදානේ මාමා: ඇත්ත කියපන් උඹ ගියා නේද ඇඩ්ඩින් ගේ පොට්‌ එක පැත්තේ ...ඕකා ඔය ජරාවට ඇසිඩුත්
                      දානවා...උඹට සිහිය නැති වෙන්න ඇති 

මේ කිසිවකට උක්කුන් කිසිවක් කිවේ නැත . අහිංසක ලෙස සිනාසුනා පමණි . ඉන් පසු ඔහු නැගිට සරමේ ඇලුණු තුත්තිරි ගලවමින් නිවස බලා පිය නැගුවේය .ඔහුගේ සරමේ මඩ පැල්ලම,  කතාවේ නොකියූ පැත්තක් ඉඟි කළේය .

  

පසු කතාව : 

උක්කුන් නැවතී සිටින බෝඩිමේ ඇන්ටිද , ඇය දන්න කොලඹ ඒ එස් පී මහතෙකුට මෙය කියා තිබුණි. ඇය ආඩම්බරෙන් කීවේ උක්කුන් සොයා ගැනීමට හැකි වූයේ ඒ නිසා කියාය . 

සුදු මාමා කීවේ , ඔහුගේ මැදිහත් වීම නැතිනම් , වෙන කාට කිව්වත් , උක්කුන් තවමත් සොයා ගැනීමට බැරිවෙන බවය . 

උක්කුන්ගේ බිරිද , ඇය ගැට ගැසූ පඬුරක් ගැනද , ඉටු කිරීමට ඇති බාරයක් ගැනද නෙක් වර කීවාය . 
එනමුදු  විටක "කව්ද දන්නේ කොයි ගුබ්බෑයමක ගිහින් හිටියද කියලා, අනික අර බෝඩිමේ ගෑනිට 
මොකක්ද ඔච්චර තියෙන  කැක්කුම  " කියා ඇය ලයිසාට කියා තිබුණි . 

විදානේ මාමා පසු දිනයක , හන්දියේ බඩා මුදලාලිගේ කඩයේදී , කහට කෝප්පයක් බොන ගමන් පත්තරේ ලිපියක් පෙන්වා කිවේ , අතුරුදහන් වීම ලේසි පහසු වැඩක් නොවන බවත් , කිසිවෙක් එය සැහැල්ලුවෙන් නොගත යුතු බවත්ය .

හිතේ හිර උන

කැවුම් සුවඳක් දිගේ 

සිත දුවයි ගුරුපාර දිගේ 

පනියි කඩුල්ල

මේ අවුරුද්දෙවත් 

හදිස්සියේවත් අවොත් කියා

මේසය උඩ තියන මගේ පිඟානට 

කිරිබත් කැල්ලක් බෙදෙන්න

එත් අම්මේ
මේ සැරෙත් 

මම මෙහෙ 

Where the howl ends

One day 

finally 
after many moons of

begging pleading howls

it fell

from the dark sheet of the night
spread across

ripping the cloudy weils

Splot

in to the ponds 

where the bull frogs reined

A wolf

wonders
at what will he howl

now?

Curse of the yellow frogs

With his eyes still closed

half

he was murmuring

(Or is whispering the more apt word)

anyways it makes little difference

now

“In a few days

there will be frogs

big yellow  ones

croaking all over your

front porch.

An evil hex I tell you

you got to pray hard

to get over this one”

Now I get it.

That was two nights  ‘fore

you were left at my door
my frog prince

in a shoe box

still warm with baby smell

but the blanket …

the kinder blue with

yellow frog prints

That

I did not see coming